۱۴۰۵ مهر ۵, یکشنبه

حلوای سرسوته؛ شیرینی ساده‌ی کوچه‌های کابل

یکی از خوشی‌های کوچک و پر از هیجان کودکان دیروز، دیدن «حلوای سرسوته» بود؛ شیرینی ساده‌ای که با آمدن فروشنده‌اش، گروهی از کودکان دور او جمع می‌شدند.



فروشنده معمولاً در کوچه‌ها و نزدیک مکتب‌ها می‌گشت و با صدای خاص خود خبر از آمدنش می‌داد. گاهی حلوا را روی چوب می‌کشید و با مهارت، در چند لحظه آن را به شکل‌های گوناگون درمی‌آورد؛ از مرغک و پرنده گرفته تا تبر و کلنگ و شکل‌های دیگر. همین شکل‌دادن به حلوا برای کودکان بخشی از لذت خرید بود؛ پیش از آن‌که شیرینی خورده شود، تماشای دست‌های ماهر فروشنده و انتظار برای شکل‌گرفتن آن، خود یک سرگرمی بود. برخی از فروشندگان هنگام کش‌دادن حلوا صدای مخصوصی نیز درمی‌آوردند و حتی برای کودکان شعر یا آواز می‌خواندند.

قیمت آن هم به اندازه‌ای بود که یک کودک با پول اندکی که از پدر و مادر می‌گرفت، می‌توانست برای خودش شیرینی بخرد. بعضی‌ها آن را پیش از رفتن به مکتب می‌خریدند و بعضی دیگر در وقت تفریح یا هنگام رخصتی، تا راه خانه آرام‌آرام می‌خوردند. گاهی نیز کودکان در کوچه جمع می‌شدند و با همان شیرینی ساده، ساعت‌ها سرگرم می‌ماندند.

با آنکه فروشنده معیارهای صحی را مراعات نمی‌کرد و گاهی با دستان چرکین حلوا را به کودکان می‌داد، اما به‌چشم کودکان نمی‌آمد. مهم، همان چند دقیقه خوشی بود؛ چند دقیقه‌ای که با یک سکه‌ی کوچک، یک تکه شیرینی و کمی خیال‌پردازی ساخته می‌شد.

برای برخی، حلوای سرسوته خاطره‌ی مکتب، زنگ تفریح، کوچه، دوستان و راه خانه است. خاطره‌ی روزگاری که خوراکی‌های ساده، ارزش بیشتری در دل کودکان داشتند و یک شیرینی کوچک می‌توانست تمام خوشی یک روز را بسازد. امروز شاید بسیاری از آن کودکان بزرگ شده باشند و آن شیرینی کمتر در کوچه‌های کابل دیده شود، اما یادش هنوز با یک تصویر، یک صدا یا حتی نام «حلوای سرسوته» زنده می‌شود.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تازه ترین مطالب

هنگامه؛ آوازخوان نام‌آشنای موسیقی افغانستان

  زهره شورانگیز، مشهور به هنگامه، از آوازخوانان شناخته‌شدهٔ افغانستان است که فعالیت هنری خود را از دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی آغاز کرد. او در موسیق...

پربازدیدترین ها