نویسنده: سروش مهرنوش نیکزاد
قصر تاریخی ستوری در سال ۱۹۰۱ میلادی، در زمان پادشاهی امیر عبدالرحمن خان، در بخش غربی ارگ شاهی کابل اعمار شد. این قصر در آغاز بخشی از مجموعهٔ ارگ بود و بعدها به نخستین دفتر و مقر وزارت امور خارجهٔ افغانستان تبدیل شد.
پیش
از آنکه وزارت امور خارجه به شکل رسمی ایجاد شود، این اداره به نام «ادارهٔ فاخره»
یاد میشد. در سال ۱۲۹۸ خورشیدی، نام آن به «مقام نظارت امور خارجه»
تغییر کرد. سپس، در سال ۱۳۰۱ خورشیدی، قصر ستوری به وزارت امور خارجه
اختصاص یافت و با تعیین محمود طرزی بهعنوان نخستین وزیر امور خارجه، این وزارت به
شکل منظمتری به فعالیت آغاز کرد.
قصر
ستوری در سالهای بعد گسترش یافت و بخشهای تازهای به آن افزوده شد. در سال ۱۳۰۶ خورشیدی،
تالار بزرگ آن به نام «کلوپ ستور» شهرت
یافت و بهعنوان محلی برای گردهماییهای ادبی و فرهنگی نیز استفاده میشد. این قصر
در تاریخ سیاسی و دیپلوماتیک افغانستان جایگاه ویژهای دارد و از بناهای تاریخی مرتبط
با شکلگیری ساختار وزارت امور خارجه به شمار میرود.
پس
از آن، در زمان سلطنت محمد ظاهرشاه و صدارت سردار محمد داوود خان، ساختمان سهمنزلهٔ
دیگری در محوطهٔ وزارت امور خارجه اعمار شد.
قصر
تاریخی ستوری در سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ میلادی، طی یک پروژهٔ گسترده مرمت و بازسازی
شد و در سال ۲۰۱۶ دوباره افتتاح گردید. این پروژه با کمک مالی هند و همکاری بنیاد
فرهنگی آغاخان انجام شد و در جریان آن، سقف قصر ترمیم گردید، بخشهای تزئینی بازسازی
شد و سیستمهای برق، گرمایش و لولهکشی بهروز شدند. این ساختمان
تا امروز بهعنوان دفترهای رهبری وزارت استفاده میشود.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر