منار میلاد کابل یکی از یادبودهای معاصر شهر کابل است که در چهارراهی باغ قاضی، در ناحیهٔ اول شهر، قرار دارد. این منار با ارتفاع حدود ۳۰ متر، از دوردست نیز قابل مشاهده است و بهعنوان نمادی از تجلیل تاریخ و هویت شهر کابل ساخته شده است.
سنگ
تهداب این منار در پی برگزاری نخستین سیمینار علمی و پژوهشی «میلاد کابل» گذاشته
شد و سرانجام در سال ۱۳۹۱ خورشیدی از سوی شاروالی کابل به بهرهبرداری رسید. هدف
از احداث آن، بزرگداشت پیشینهٔ تاریخی کابل و یادآوری جایگاه این شهر بهعنوان یکی
از کهنترین مراکز تمدنی منطقه عنوان شده است. محمد یونس نواندیش، شاروال وقت
کابل، هنگام افتتاح این آبده اظهار داشت که منار میلاد کابل به مناسبت «تولد
دوبارهٔ شهر کابل» و زنده نگهداشتن یادگارهای تاریخی این شهر ساخته شده است.
این
منار از نگاه معماری، آمیزهای از عناصر سنتی و مدرن را در خود جای داده است.
بدنهٔ آن به رنگ گلابی طراحی شده و برخی از ویژگیهای ظاهری آن یادآور منارهها و
ساختمانهای دورهٔ تیموری و بابری است. بخش پایینی منار با طاقهای کمانی و
دهلیزهای تزئینی ساخته شده و در طبقات بالاتر، ساختار آن بهتدریج باریکتر میشود.
در میانهٔ بنا ساعتی بزرگ نصب شده و قسمت فوقانی آن به شکل مناره پایان مییابد.
در بلندترین بخش آبده نیز نشان شاروالی کابل قرار داده شده است.
منار
میلاد کابل در یکی از پررفتوآمدترین نقاط شهر، میان راههای چنداول، باغ قاضی و
چهلستون، قرار دارد. موقعیت آن سبب شده است که روزانه هزاران تن از شهروندان از
کنار آن عبور کنند. با این حال، ازدحام ترافیک و تراکم ساختمانهای اطراف باعث شده
است که جلوهٔ معماری آن کمتر از آنچه در طراحی اولیه در نظر گرفته شده بود، دیده
شود.
در
سالهای بعد، شاروالی کابل چندین بار برنامههای ترمیم، رنگآمیزی و نورپردازی این
منار را اجرا کرده است. از جمله در سال ۱۴۰۱ خورشیدی، کار بهسازی و نورپردازی آن
در چارچوب برنامهٔ زیباسازی شهری انجام شد تا این آبده بار دیگر به یکی از نشانههای
بصری مهم شهر تبدیل گردد.
اگرچه
منار میلاد کابل در مقایسه با آبدههای تاریخی چون منار استقلال، منار علم و جهل
یا طاق ظفر پغمان پیشینهٔ طولانی ندارد، اما بهعنوان یکی از یادبودهای معاصر
پایتخت، نمادی از توجه به تاریخ کابل و تلاش برای پیوند گذشته و حال این شهر به
شمار میرود. این منار در واقع یادآور آن است که کابل، با وجود فراز و فرودهای
بسیار، همچنان شهری زنده با حافظهای تاریخی و فرهنگی عمیق است.
سروش مهرنوش نیکزاد
منابع:
-شاه محمود محمود. کابل ناتهـ
ویبسایت شاروالی کابل
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر