نویسنده: سروش مهرنوش نیکزاد
این عکس تاریخی، نخستین گروه از زنان فارغالتحصیل فاکولتهٔ طب دانشگاه کابل را در سال ۱۳۴۲ خورشیدی / ۱۹۶۳ میلادی نشان میدهد؛ دوازده بانویی که با پشت سر گذاشتن سالها آموزش و تلاش، در شمار نخستین داکتران زن افغانستان قرار گرفتند و راه تازهای را برای حضور زنان در آموزش عالی، طبابت و خدمات صحی کشور گشودند.
در زمانی که حضور زنان در دانشگاهها
و بهویژه در رشتهٔ طب هنوز پدیدهای نو و محدود بود، این دوازده بانو با انتخاب
حرفهٔ پزشکی، بخشی از مسیر تازهای را ساختند که بعدها زنان بیشتری را به سوی
دانشگاه، شفاخانه، پژوهش و خدمت به جامعه رهنمون شد.
نامها از بالا به پایین، از راست به
چپ:
- داکتر
صابره کمال نصیر
- داکتر
جمیله دفتری
- داکتر
لیلا آصفی
- داکتر
کریمه رشیدی
- داکتر
اناهیتا راتبزاد
- داکتر
عطیه مختارزاده
- داکتر
رونا غبار
و در بخش پایین، از راست به چپ:
- داکتر
مسعوده جلال
- داکتر
صالحه
- داکتر
نادره افضل
- داکتر
قمر شاهی
- داکتر
عابده
در میان
چهرههای این تصویر، شماری بعدها در عرصههای طب، آموزش، خدمات اجتماعی و سیاست
نقشهای برجستهای ایفا کردند. در اینجا به معرفی کوتاه چند تن از این شخصیتها میپردازیم.
اگر دربارهٔ دیگر بانوان حاضر در این تصویر اطلاعات، اسناد یا جزئیات بیشتری در
اختیار دارید، لطفاً آن را در بخش دیدگاهها شریک سازید. این اطلاعات میتواند
منبعی ارزشمند برای پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ طبابت و آموزش زنان در
افغانستان باشد.
داکتر اناهیتا راتبزاد از جملهٔ نخستین داکتران زن
افغانستان بود که بعدها وارد فعالیتهای سیاسی شد. او در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی به مقام معاونت ریاستجمهوری رسید و از زنان اثرگذار
در ساختار سیاسی آن دوره بهشمار میرفت. زندگی او نمونهای از پیوند میان آموزش،
طبابت و حضور زنان در عرصهٔ عمومی افغانستان است. وی در۷ سپتمبر ۲۰۱۴
در کشور آلمان درگذشت.
داکتر صابره کمال نصیر نیز از نخستین داکتران زن کشور و
متخصص گوش، گلو و بینی بود و در عرصهٔ طبابت و خدمات صحی فعالیت داشت.
داکتر جمیله دفتری از
نخستین داکتران زن افغانستان بود. او پس از فراغت از فاکولتهٔ طب دانشگاه کابل در
سال ۱۳۴۲ خورشیدی، با دریافت بورس تحصیلی برای تخصص
در رشتهٔ نسایی
و ولادی به ایالات متحدهٔ امریکا رفت. پس از تکمیل تحصیلات، به
افغانستان بازگشت و در شفاخانههای ولادی و نسایی به طبابت، آموزش داکتران جوان و
تربیهٔ نرسها و قابلهها پرداخت. داکتر جمیله در سال ۱۳۵۹ خورشیدی افغانستان را ترک کرد و در شهر فرایبورگ آلمان اقامت گزید.
وی در ۲۱ اپریل ۲۰۲۱ درگذشت.
حالوهوای این تصویر، آرام، باوقار و
در عین حال سرشار از امید است. چهرههای جوان این زنان، لباسهای ساده و رسمی، و
شیوهٔ نشستن آنان در فضای دانشگاهی، تصویری از نسلی را به نمایش میگذارد که در
آستانهٔ ورود به مرحلهای تازه از زندگی قرار داشت؛ نسلی که شاید در آن لحظه نمیدانست
حضورش تا چه اندازه در تاریخ آموزش زنان افغانستان اهمیت خواهد یافت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر