در سال ۱۹۶۷ میلادی، ویلیام پادلیک، استاد دانشگاه ایالتی آریزونا، بهعنوان کارشناس یونسکو برای تدریس در «دارالمعلمین کابل» به افغانستان آمد. او همراه همسر و دو دخترش، دو سال در افغانستان زندگی کرد و در این مدت با دوربین خود صدها عکس از کابل و دیگر شهرهای کشور ثبت کرد؛ تصاویری که امروز به یکی از ارزشمندترین اسناد تصویری افغانستان پیش از جنگ تبدیل شدهاند.
در عکسهای
پادلیک، کابل شهری پرجنبوجوش و آرام دیده میشود؛ سرکهایی مملو از رفتوآمد،
مردان و زنانی با پوششهای متنوع، موترهای مدرن، پارکهای سرسبز و فضایی که زنان
افغانستان و گردشگران خارجی با آسودگی در آن رفتوآمد میکردند. آن روزها،
گردشگران بدون دغدغهٔ امنیت با بسها به دیدن آثار تاریخی افغانستان میرفتند و به
پاکستان سفر میکردند.
پس از درگذشت
ویلیام پادلیک در سال ۲۰۰۸، خانوادهاش آرشیف این عکسها را منتشر کردند.
دخترش، پگ پادلیک، گفته است هر بار که به تصاویر پدرش نگاه میکند،
افغانستان را کشوری با هزاران سال تاریخ و فرهنگ به یاد میآورد و از رنجی که جنگ
طی دههها بر مردم آن تحمیل کرده، اندوهگین میشود.
کلیتون استرسون، داماد ویلیام پادلیک و مسئول آرشیف این عکسها، نیز گفته است که بسیاری از مردم افغانستان با دیدن این تصاویر، از ثبت چهرهٔ کشورشان پیش از دههها جنگ قدردانی کردهاند و همین استقبال، انگیزهٔ اصلی برای دیجیتالیکردن و مرمت این مجموعهٔ ارزشمند بوده است.


.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر